من و متعه ام

اتمام مهلت مسابقه شماره 5

15 مرداد پایان زمان مسابقه شماره 5 بود. ضمن تشکر از دوستانی که شرکت کردند ، اگر جایزه کسی براش ارسال نشده بهم تذکر بده.

صورت سوال این بود که :

میدانیم ازدواج (اعم از موقت و دائم) مستحب است اما در شرایطی ممکن است واجب شود مثلا فقهاء میفرمایند : «یجب النکاح اذا خشی الوقوع فی الحرام» : ازدواج (موقت/دائم) واجب است اگر خوف رخ دادن حرام باشد.

نمونه ای از کارهای حرامی که ترس از انجام آن میتواند موجب ایجاد این وجوب شود را ، نام ببرید.

جواب را به همراه نکاتی که در صورت سوال هم ذکر شده بود ، اینگونه میتوان نوشت :

آنچه باعث وجوب نکاح (دائم/موقت)میشود خوف و ترس بحرام افتادن است نه اینکه یقین داشته باشد یا اینکه مرتکب حرامی شده باشد بلکه اگر احتمال قابل توجهی برای ارتکاب یک حرام در آینده هم باشد ، از ظاهر جمله فوق بر میآید که نکاح واجب است.

حرام ، هم لزوما حرام مرتبط با لذات جنسی نیست و هر نوع حرامی را شامل میشود. معمولا با ازدواج برخی عادات گذشته فرد ترک میشود. اگر در بین این عادات ، فعل حرامی هم باشد که فرد بداند با ازدواج کنار گذاشته میشود ، ازدواج واجب میشود.

دو موردی که در بالا گفته شد میتواند مصادیق بسیار زیادی داشته باشند و تعداد آنها عدد مشخصی نیست و تمام آنچه در فقه (نه اخلاق و …!) حرام دانسته شده میتواند مصداقی از آن باشد. البته چون در اون سوال بیشتر روی گناهان جنسی تاکید شده بود ؛ برای نمونه میتوان به این گناهان اشاره کرد : زنا ، استمناء ، استشهاء ، نگاه های حرام ، صحبت کردن های غیرمجاز ، شنیدن الحان! غنایی ، خودآرایی خارج از حد ، تبرج (که در ادامه میآید) و …

در پایان پاسخ دو تن از خوانندگان وبلاگ را نیز درج میکنیم که خالی از لطف نيست :

یه آقایی از تبریز :

جواب مسابقه 5 فقط محض جایزه (خودت جوابش رو گفتی دیگه!):
ترس از نگاه حرام
ترس از خودارضایی
ترس از ارتباط حرام با جنس مخالف (حرف زدن، رفت و آمد، دوستی، و …) و البته نیاز به همه اینها
و احتمالا ترس از ترک واجبات به دلیل فشار جنسی و عاطفی یا بی احترامی به پدر و مادر به همین دلیل
ترس از سستی اعتقاد (و از دست دادن ایمان) ایضا به همان دلیل فوق
و به قول خودتون ترس از هر حرامی که باعثش ترک ازدواج باشه

یه خانمی از تهران :

تماسها و نگاهها رو كه خودتون نام برديد در مثال! اما يه نمونه خيلي مهم از اين کارهای حرام كه بنظر بنده رسيد ، « خوف تبرج » هست!

به اين معني كه شخص مجرد ، خواه ناخواه احساسات غريزي خود را در حضور نامحرم تخليه ميكند ، با اموري نظير بلند صحبت كردن يا بلند خنديدن يا تغييرات تن صدا و امثال ذلك ،

که با ازدواج كردن بسياري از اين امور حرام ، خودبخود برطرف خواهد شد.

و البته وقوف بیشتر بر اینگونه حرامهای معاشرتی ، میتوانید به کتاب «احکام روابط زن و مرد » آقای معصومی مراجعه کنید. نمونه ای از احکام مربوطه را نیز از سایت آقای بهجت ببینید.